Nicht zu tun

Auteur:Kurt Marechal


Even een klein testje. Ik werp lukraak enkele woordjes op en jij analyseert welke associaties je maakt of welke fysieke reacties je waarneemt. Klaar? Daar gaan we! Akkusativ. Buchstabieren. Mit, nach, bei, seit, von, zu, aus, außer, entgegen, gegenüber.

Dwaalde jouw geest af naar een muf klaslokaal met vooraan een leraar Duits? Liepen er rillingen over je rug met hetzelfde effect als vingernagels die over het bord krassen? Of had je opeens een onweerstaanbare drang om met iets te gooien? Dan is de kans groot dat wij lotgenoten zijn en jij net zoals ik, tijdens je studies tijd hebt moeten wijden aan de taal van Johann Wolfgang von Goethe.

Waren je associaties daarentegen ‘Derrick’, ‘de familie von Trapp’ of godbetert ‘Klinkt leuk, meer van dattum’? Prijs je dan gelukkig en maak gerust een vreugdedansje of twee – al dan niet op de tonen van Lass die Sonne in dein Herz – want je beseft waarschijnlijk niet aan welke horror je bent ontsnapt.

Vrienden maken

Begrijp me niet verkeerd. Niets tegen Duitsers – of het moet zijn dat ze altijd elke voetbalwedstrijd winnen – maar die taal van hen is wirklich nicht zu tun. Verbuigingen, hoofdletters op vreemde plaatsen en twee puntjes op sommige klinkers: het was allemaal niet aan mij besteed. Uren ploeterde ik me door Wörterlisten. Nachtenlang probeerde ik vriendschappen te smeden met de Nominativ, Akkusativ, Dativ en Genitiv. Helaas, die Grammatik gaf haar geheimen niet prijs.
Niet dat ik niet wilde, graag zelfs, maar het was simpelweg te vergezocht allemaal. Geef mij maar de frivole tonen van het Spaans of de keurige tongval van the Queen’s English. Of de combinatie van beide. ‘I know nothing, I’m from Barcelona’, weet je wel.

Strenge leraar

Tot op heden ben ik er niet zeker van of het aan mij lag of aan mijn leraar. Was die gewoon niet te veeleisend? Er stond vast en zeker een weelderige haardos op mijn Duits, maar ik sprak het – naar mijn eigen bescheiden mening – beter dan een niet nader genoemde ballenpakker. En die leek met zijn kennis toch te scoren. Had ik met keepershandschoenen aan naar mijn examen moeten gaan? Ik zal het nooit weten …

Hoop doet leven

En zoals dat dan gaat, komt een ongeluk nooit alleen. Want wat blijkt? Ik ben gewoon te vroeg geboren. Taal leeft en evolueert, al leek het Duits zich lange tijd fröhlich niets aan te trekken van die taalwetmatigheid. Maar welke tendens stellen sociolinguïsten – ja, dat is een beroep – nu vast? Onder invloed van sociale media gebruiken Duitsers almaar kortere zinnen waarin er geen plaats is voor lidwoorden en voorzetsels. De eerste stap naar vereenvoudiging – en hoop voor leerlingen Duits overal te lande – is dus gezet. Nu nog die naamvallen eruit zwieren en wie weet neem ik de draad weer op.
Oh ja, nog even over die ballenpakker. Bekijk even een interviewtje met hem, bel mij op voor een babbel in het Duits en oordeel zelf.

Herzliche Grüße
Je taalblogger Kurt
Sluiten

Opgelet!

Deze website maakt gebruik van cookies om uw surfgedrag te verbeteren.
Bepaalde functionaliteiten zijn afhankelijk van deze cookies.
Indien u meer informatie wilt over onze cookie policy kan dat door deze pagina te raadplegen.