Hoe rapper, hoe beter

Auteur:Kurt Marechal

Heb je deze week op weg naar je werk ook die schare bedrukt kijkende chauffeurs in de auto’s naast je opgemerkt? Dan heb je de bevestiging gehad van wat je waarschijnlijk al wist: het nieuwe schooljaar is weer gestart. Tienduizenden leerkrachten hebben het stof van hun boekentassen geblazen en zijn – de uitzonderingen die de regel bevestigen buiten beschouwing gelaten – met lichte tegenzin en heimwee naar die mooie zomer opnieuw aan hun opvoedende taak begonnen.

Nu, begrijp me niet verkeerd. Leraar is een nobel beroep en we moeten onze leraars bewonderen voor het werk dat ze verrichten. Want ze zijn goed in wat ze doen. Het bewijs? Het Vlaamse onderwijs scoort, ondanks een kleine terugval, nog altijd hoog op de kwaliteitsladder. Maar we kunnen niet ontkennen dat de meerderheid van het korps niet uitkijkt naar 1 september. En dat is niet verwonderlijk. Hoe ben je zelf na je drie weken aan de Costa te-veel-luidruchtige-Britten? Ik ben dan ook blij dat ik het leed voor één categorie van het onderwijzende personeel kan verzachten. En die gelukkigen zijn … de taalleerkrachten.

Bye bye jaarplannen

Dat zit zo. Leerkrachten krijgen voor hun vak van de FOD Onderwijs een waslijst aan doelstellingen die ze samen met hun leerlingen moeten behalen. Om die missie tot een goed einde te brengen, stellen leerkrachten een jaarplan op. Een document waarin ze les per les in kaart brengen welke doelstellingen ze wanneer en op welke manier gaan behalen. Yep, je leest het goed: les per les, doelstelling per doelstelling. Had je de indruk dat leerkrachten een meer à-l’improvistestijl hanteerden toen je nog lang haar en piercings had, of je newbeatshirt vol smileys en nauwsluitende zwarte jeans zat te verslijten op de schoolbanken? Dan heb je het helemaal bij het rechte eind! Want ook ik vermoed dat mijn inspiratiebronnen nooit een jaarplan van dichtbij hebben gezien. Tijden veranderen … Maar die aanpak werkte wel. Kijk maar naar wat er van jou geworden is :-). Maar goed … ik dwaal af. Ik ging het hebben over het goede nieuws voor taalleerkrachten. Wel, onderzoek wijst uit dat luisteren naar rapmuziek de woordenschat verrijkt. Dus taaldocenten: raam open, jaarplannen buiten en pomp die boxen! Hoe rapper, hoe beter.

Het hoge woord

Mensen met te veel tijd hebben onderzocht hoeveel verschillende woorden de songteksten van de 93 meest verkopende artiesten wereldwijd gemiddeld bevatten. Het resultaat? 2677. De meest opmerkelijke vaststelling? De woorddichtheid van rapteksten ligt veel hoger dan die van andere muziekgenres. Meneer Kim Kardashian bengelt rond de 5000, Tupac klokt af op ongeveer 6500 en Jay Z zweert bij 6900. Maar de verbale koning is Marshall Bruce Mathers the Third aka Eminem. Die voert het hoge woord en heeft op het einde van zijn literaire melodieën onze oren met een brij van maar liefst 8800 verschillende woorden verwend. Over de kwaliteit van de woordenschat werd in het onderzoek met geen woord … gerept. Helaas was het bereik van Nederlandse, Franse, Duitse en Spaanse rapartiesten niet groot genoeg om in het onderzoek te worden opgenomen. Maar ook zij zullen ongetwijfeld – meer dan welk jaarplan ook – bijdragen tot de taalvirtuositeit van onze leerlingen.

Groeten

Je taalblogger Kurt
Sluiten

Opgelet!

Deze website maakt gebruik van cookies om uw surfgedrag te verbeteren.
Bepaalde functionaliteiten zijn afhankelijk van deze cookies.
Indien u meer informatie wilt over onze cookie policy kan dat door deze pagina te raadplegen.